MEGAMOCNI

Esther Vergeer - większa od Federera, braci Bryan i sióstr Williams

cykl tenis Vergeer

Dodano 2013-07-10 10:30:19 | Autor: Jacek Gibel

Przed paroma dniami zakończył się wielkoszlemowy Wimbledon. Bohaterka dzisiejszego odcinka z tym turniejem akurat nie ma wiele wspólnego, ale niezaprzeczalnie jest ambasadorką dyscypliny – i to nie tylko tej w „niepełnosprawnym” wydaniu.

Esther Mary Vergeer urodziła się 18 lipca 1981 roku w holenderskim Woerden. Od małego związana była ze sportem, choć tenisem zainteresowała się dopiero w wieku 9 lat. W początkowych latach sporo pływała i to właśnie na basenie pierwszy raz dały znać o sobie poważne problemy zdrowotne. Sześcioletnia Vergeer straciła przytomność i została odwieziona do szpitala, gdzie stwierdzono krwotok w mózgu. Po udarze mózgu trzy lata później Holenderkę poddano dziewięciogodzinnej operacji, w wyniku której straciła władzę w nogach. Kolejna operacja została wykonana w marcu 1990 roku, jednak Vergeer pozostała sparaliżowana.

W trakcie rehabilitacji nauczyła się gry w siatkówkę, koszykówkę oraz tenisa i choć znana jest z wyników w tej ostatniej dyscyplinie, odnosiła sukcesy również kozłując piłkę. W 1997 roku grała w reprezentacji kraju, która zdobyła mistrzostwo Europy w Madrycie.

W wieku 15 lat Vergeer zagrała pierwszy międzynarodowy turniej w tenisie na wózkach i aż do 1998 roku dzieliła czas między koszykówkę i tenis, później poświęcając się kompletnie ostatniemu. W tym samym sezonie odniosła pierwszy poważny sukces, wygrywając turniej US Open i awansując na drugie miejsce w rankingu. Pod koniec roku wygrała również NEC Wheelchair Tennis Masters – imprezę, w której triumfowała nieprzerwanie aż do 2011 roku, zdobywając 14 tytułów singlowych i tracąc zaledwie 3 sety w finałach. Turniej zresztą od zawsze był holenderską specjalnością – od 1994 roku tylko trzykrotnie w jego finale występowała zawodniczka spoza Niderlandów, a za każdym razem puchar i tak trafiał do reprezentantki kraju van Bastena.

Vergeer ogłosiła zakończenie kariery 12 lutego 2013 roku po imponującej, 10-letniej serii meczów bez przegranej. Od 30 stycznia 2003 roku i porażki z Danielą di Toro (tą samą, którą pokonała w finale US Open w 1998 roku) wygrała 470 meczów w 120 turniejach, pokonując 73 różne rywalki i 95-krotnie nie tracąc nawet gema. Przez ten czas straciła zaledwie 18 setów i tylko raz – w finale Igrzysk Paraolimpijskich w Pekinie w 2008 roku – musząc bronić piłki meczowej.

To zresztą nie jedyny rekord Holenderki. Od 2002 roku, a więc od kiedy turnieje wielkoszlemowe wózkowiczów i pełnosprawnych tenisistów są rozgrywane na tych samych arenach, Vergeer wygrała wszystkie 21 imprez singlowych, w których wzięła udział, tracąc w ostatnich ośmiu finałach zaledwie pięć gemów i sześciokrotnie kończąc mecz wynikiem 6-0, 6-0. Dziewięć razy triumfowała w Australian Open, a po sześć – w Roland Garros i US Open. Singlowego zwycięstwa nie udało jej się odnieść tylko na trawiastych kortach Wimbledonu, ponieważ… do tej pory nie są rozgrywane tam zawody w grze pojedynczej na wózkach. Holenderka wygrała jednak w Londynie trzykrotnie w grze podwójnej, dokładając do tego dublet na Igrzyskach Paraolimpijskich w 2012 roku – czwartych z rzędu, w których brała udział. Nie trzeba chyba dodawać, że ma w dorobku cztery złote medale paraolimpijskie w singlu i trzy w deblu. Pogromczynie znalazła tylko w Pekinie, kiedy w parze z Jiske Griffioen uległa rodaczkom Korie Homan i Sharon Walraven.

Vergeer w ciągu 18-letniej kariery wygrała 700 spotkań w grze pojedynczej i 440 w podwójnej, przegrywając odpowiednio 25 i 35 razy. Od października 2000 roku nieprzerwanie liderowała światowemu rankingowi tenisistek na wózkach. Dwukrotnie – w 2002 i 2008 roku – była laureatką nagrody dla najlepszego niepełnosprawnego sportowca roku Laureus World Sports Award.

Vergeer była też pierwszym niepełnosprawnym sportowcem, który pojawił się w corocznym Body Issue wydawanym przez ESPN The Magazine.

Holenderka miała też epizod związany z naszym krajem. W 2003 roku wystąpiła w turnieju Polish Open, który oczywiście wygrała – zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej.

Esther Vergeer jest wspaniałą ambasadorką nie tylko dla tenisa, ale również dla całego sportu niepełnosprawnych. Stała się inspiracją dla wielu ludzi. Tenis na wózkach wiele zawdzięcza jej profesjonalizmowi, stwierdził szef Międzynarodowej Federacji Tenisowej, Francesco Ricci Bitti.

SYLWETKA ZAWODNIKA:

Imię i nazwisko: Esther Vergeer

Dyscyplina: Tenis ziemny

Niepełnosprawność: Brak władzy w nogach