MEGAMOCNI

Jim Abbott - jednoręki pitcher

baseball cykl sport

Dodano 2013-12-18 11:23:20 | Autor: Jacek Gibel

Jim Abbott nie jest ani pierwszym, ani ostatnim niepełnosprawnym zawodnikiem w MLB, jednak bez wątpienia jednym z bardziej rozpoznawalnych w zawodowej lidze. Jako zawodowiec spędził na pagórku ponad dekadę, sięgając też po złoty krążek olimpijski czy medal Pucharu Świata.

Abbott urodził się bez prawej dłoni, jednak już od dziecka wiedział, że chce zostać zawodowym sportowcem, najlepiej baseballistą. Jak sam mówi: zawsze dobrze rzucałem, więc baseball do mnie przemawiał. Poza tym, w dzieciństwie byłem fanem Detroit Tigers i marzyłem o zagraniu na ich stadionie. Prawdę mówiąc jednak, był to po prostu sport, w którym byłem najlepszy.

Karierę w najpopularniejszej baseballowej lidze świata mógł zacząć już w wieku 18 lat, w 1985 roku, kiedy został wybrany w 36 rundzie draftu przez Toronto Blue Jays. Abbott nie podpisał jednak kontraktu, zamiast tego wybierając się na Uniwersytet Michigan, gdzie przez trzy lata grał w barwach Wolverines. Przez ten czas dwukrotnie zdobył z drużyną mistrzostwo Big Ten Conference, a także stał się pierwszym baseballistą, który otrzymał nagrodę Jamesa E. Sullivana przyznawaną najlepszemu amatorskiemu sportowcowi w Stanach.  W 1987 roku w jego ręce powędrowała też nagroda Złotych Kolców dla najlepszego amatorskiego baseballisty. Zwieńczeniem uniwersyteckiej kariery Jima był srebrny medal na Igrzyskach Panamerykańskich 1987 w Indianapolis (gdzie był również chorążym ekipy), złoto na Igrzyskach Olimpijskich w Seulu w 1988 roku i nagroda dla najlepszego sportowca w Big Ten Conference w tym samym roku.

W drafcie z 1988 roku Abbott ponownie został wybrany, tym razem przez California Angels (obecnie Los Angeles Angels) już w pierwszej rundzie. W ten sposób rozpoczęła się jego dziesięcioletnia zawodowa kariera. Stał się też jednym z grona nieco ponad dwudziestu baseballistów, którzy po drafcie trafili od razu do rozgrywek na szczeblu MLB.

W latach 1989-1999 Jim Abbott zagrał w barwach czterech klubów: California Angels (1989-1992, 1995-1996), New York Yankees (1993-1994), Chicago White Sox (1995, 1998) i Milwaukee Brewers (1999), kończąc karierę z rekordem 87 zwycięstw i 108 porażek, a także 888 strikeoutami. 4 września 1993 roku, podczas meczu z Cleveland Indians, zanotował także swój jedyny no-hitter game (mecz, gdzie rywale nie zdobyli ani jednej bazy po odbitej piłce).

Jak sam mówi, choć miał problemy z grą na pagórku, nie chce zasłaniać się niepełnosprawnością. Zawsze wierzyłem, że istniał jakiś sposób by sobie z tym poradzić, niezależnie od okoliczności.

Za przezwyciężanie niepełnosprawności otrzymał dwie statuetki – nagrodę Tony’ego Conigliaro w 1992 roku i nagrodę Hutcha trzy lata później.

Po zakończeniu kariery sportowej, Abbott został mówcą motywacyjnym, napisał też książkę Imperfect: An Improbable Life (Niedoskonały: Nieprawdopodobne życie). Jak głosi jego strona internetowa: Trzeba po prostu znaleźć coś, co się kocha i podążać za tym całym swoim sercem.

SYLWETKA ZAWODNIKA:

Imię i nazwisko: Jim Abbott

Dyscyplina: Baseball

Niepełnosprawność: Brak prawej dłoni