MEGAMOCNI

Kochać inaczej... - Anna Michalak

Michalak poezja poezja_niepełnosprawnych wiersze

Dodano 2013-05-21 10:33:44 | Autor: Emil Kowalski

Anna Michalak – 30 letnia mieszkanka Domu Pomocy Społecznej w Częstochowie przy ul. Wesołej 14 – w którym jak sama twierdzi: „zawsze jest wesoło”. Jej szczególną pasją jest muzyka i śpiew: „przez muzykę odkrywam Boga i samą siebie…

Muzyka i jej brzmienie są dla mnie umocnieniem w każdym dniu mojego życia.” Pani Ania uważa, że w muzyce można się zakochać, a przez nią pokochać siebie oraz drugiego człowieka, a nawet samego Boga...

Ona bardzo jej w tym pomaga. Drugą pasją pani Anny są wiersze, które wpisuje w swoją codzienność. One przenoszą ją w świat idealistycznych marzeń, pragnień oraz tego co w sercu najbliższe i za czym tęskni czyli miłości. Ten wewnętrzny świat wykreowany przez nią w wierszach jest jej życiowym azylem. „Ta przystań daje mi duże poczucie bezpieczeństwa, szczęście i wewnętrzny spokój.

 

Kochać inaczej...

Kochać nie jest wcale prosto.
To sztuka, którą trzeba pielęgnować.
Kochać… jakby to powiedzieć… być - to Bogu wystarczy.
Kochać inaczej - z ułomnościami, wadami, skrzywieniami.
Kochać inaczej - jakby tak zwyczajnie.
Prosto stać - nie może dość krzywo.
Uśmiechać się z różnymi grymasami twarzy.
Na wózku, o kulach… a może nawet bez zębów.
Kochać tak zwyczajnie - jak herbata świeża,
Kochać tak jak umie człowiek bezrozumny.
Kochać inaczej bez udawań,
Tak konkretnie? NIE! Bez masek!
Tak! Zawsze po prostu każdego dnia.
Bez hałasu, bez oklasków, bez wyróżnień.
W prostocie serca zwyczajnie, na nowo. Gratis!


/Anna Michalak/

wolontariat-agapa.pl