MEGAMOCNI

Louise Sauvage - "Teraz traktują mnie serio, to dobrze"

cykl lekkoatletyka sport wózek

Dodano 2014-01-22 10:33:18 | Autor: Jacek Gibel

Dzisiejsza bohaterka cyklu często uważana jest za najbardziej znaną niepełnosprawną lekkoatletkę w kraju. W latach 1996-2004 toczyła na paraolimpijskiej bieżni zacięte pojedynki z inną prezentowaną już na naszych łamach zawodniczką, Chantal Petitclerc.

Alix Louise Sauvage urodziła się z rozszczepem kręgosłupa 18 września 1973 roku w australijskim Perth. Choroba znacznie ograniczyła jej władzę nad nogami. W wieku 3 lat na rzecz Louise zorganizowana została w Perth zbiórka pieniędzy w ramach telethonu (transmitowany przez telewizję maraton zbierania pieniędzy – w formule telethonu odbywają się na przykład coroczne zbiórki Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy) pod egidą australijskiego Kanału 7.

Z powodu rozszczepu kręgosłupa, do ukończenia 10 roku życia Australijka przeszła aż 21 operacji, a parę lat później – zakończoną połowicznym sukcesem – operację wyprostowania skoliozy, której nabawiła się w dzieciństwie. Obecnie jej kręgosłup i tak jest wykrzywiony pod kątem blisko 50 stopni.

Sauvage od małego była namawiana przez rodziców do uprawiania sportu. W wieku 3 lat zaczęła pływać, próbowała też koszykówki na wózku, a nawet starała się brać udział w zajęciach razem z pełnosprawnymi koleżankami ze szkoły, jednak choroba znacznie to utrudniała. W końcu, w wieku 15 lat, postawiła na wyścigi na wózkach.

Jak sama wspomina, początki nie były łatwe. Kiedy zaczynałam, pojawiałam się w gazetach w dziale z ckliwymi historyjkami o ludziach – fakt, że byłam sportowcem, a sam artykuł był właśnie o moich sportowych zmaganiach, nie miał znaczenia. Dopiero gdy znalazłam się tam, gdzie powinnam, na stronach sportowych, pomyślałam: „OK, teraz traktują mnie serio, to dobrze”.

Warto też wspomnieć, że w początkach jej kariery, wózki wyścigowe różniły się znacznie od tych używanych obecnie i przypominały raczej czterokołowce spotykane na co dzień. Nie miały żadnego układu sterowania, a przy dużych prędkościach często się przewracały.

Pierwsze prestiżowe międzynarodowe zawody Sauvage zaliczyła w wieku 17 lat. Na mistrzostwach świata w lekkoatletyce w holenderskim Assen zdobyła złoty medal na 100 metrów, ustanawiając przy tym nowy rekord świata. Była też najszybsza na dwukrotnie dłuższym dystansie, jednak została zdyskwalifikowana za przekroczenie toru. W tym samym roku triumfowała również w pięciu konkurencjach podczas Stoke Mandeville Games w Anglii – na 100, 200 i 400 metrów oraz w dwóch sztafetach.

Dwa lata później, podczas Igrzysk Paraolimpijskich Barcelona 1992, Sauvage aż czterokrotnie stawała na podium. Jej łupem padły trzy złote medale na trzech najkrótszych dystansach oraz srebro na 800 metrów. Mało brakowało jednak, a ani jej, ani żadnej innej australijskiej zawodniczki nie zobaczylibyśmy w Hiszpanii. Australijska Federacja Paraolimpijska nie miała środków na wysłanie kadry i tylko dzięki publicznej zbiórce udało się pokryć koszty wyprawy. Za swoje zasługi, lekkoatletka została uhonorowana Orderem Australii.

W kolejnych latach – i na trzech kolejnych igrzyskach – trwała jedna z bardziej zaciętych paraolimpijskich rywalizacji – pomiędzy Sauvage i Petitclerc. Australijka przegrywała rzadko, ale jeśli już jej się to zdarzyło, były to porażki bolesne, jak w 2000 roku, na igrzyskach w Sydney, kiedy była murowaną faworytką do złota na 800 metrów. Wtedy też miał miejsce jeden z kluczowych protestów w historii paraolimpiad – protest, który pokazał, że rywalizacja paraolimpijczyków również jest prawdziwa i również są oni zdolni wiele zrobić, by sięgnąć po najwyższe laury. Sama Petitclerc przyznała zresztą, że więcej śni o Sauvage niż o swoim chłopaku.

Jednak to nie dwa złote medale na australijskiej paraolimpiadzie – ani żaden z pozostałych 11 paraolimpijskich krążków – uważa za najwspanialszy moment kariery. Kariery niezwykle udanej, bo okraszonej dziewięcioma mistrzostwami paraolimpijskimi, tytułami mistrzyni świata i czterokrotnej – na przestrzeni pięciu lat – zwyciężczyni bostońskiego maratonu. Gdybym miała wybrać najwspanialszy moment – mówi Sauvagebyłoby to zwyciężenie w dyscyplinie pokazowej 800 metrów na wózkach na igrzyskach w Sydney i odebranie medalu od przewodniczącego MKOl, Juana Antonio Samarancha. Podniesiono flagę i zagrano hymn. 110 tysięcy gardeł śpiewających hymn razem z tobą, to było po prostu niesamowite.

SYLWETKA ZAWODNIKA:

Imię i nazwisko: Louise Sauvage

Dyscyplina: Lekkoatletyka

Niepełnosprawność: Niesprawność nóg (rozszczep kręgosłupa)