MEGAMOCNI

Orzechy - zdrowo choć tłusto, część druga

Dodano 2013-07-23 14:18:47 | Autor: Jacek Gibel

Pora na drugą odsłonę tekstu poświęconego orzechom. Przed miesiącem pisaliśmy między innymi o fistaszkach i orzechach laskowych. Dziś przedstawiamy kolejne cztery bakalie.

Z pierwszą częścią artykułu można się zapoznać TUTAJ.

Orzechy makadamia to kolejne pestkowce w twardej łupinie. Roślinę występującą dziko w Oceanii odkryto ponad 150 lat temu i nazwano na cześć przyjaciela odkrywcy, Johna McAdama. Orzech makadamii zawiera aż 77% tłuszczu i jest jednym z najtłustszych orzechów. Zdecydowana większość z tego to zdrowe NNKT – więcej niż ma nawet oliwa z oliwek. Jest to także jeden z niewielu produktów zawierających kwas oleopalmitynowy, mający faktyczny wpływ na metabolizm tłuszczów i redukcję tkanki tłuszczowej w organizmie. Orzechy makadamia zazwyczaj sprzedawane są już rozłupane – bierze się to stąd, że bardzo twardej skorupki właściwie nie da się rozbić przy użyciu tradycyjnego dziadka do orzechów. Najprościej jest to zrobić za pomocą młotka lub kombinerek stolarskich. Choć orzechy te są bardzo zdrowe dla ludzi, to – z nieznanych powodów – szkodzą m.in. psom. Już 2,4g na kilogram ciała (kilkanaście łuskanych orzechów przy 10-kilogramowym psie) mogą spowodować wymioty, drgawki, a nawet ataksję czy hipotermię.

Migdały z kolei mają aż dwie odmiany – gorzką i słodką. Pierwsze z nich, uprawiane na mniejszą skalę, mają zastosowanie głównie w przemyśle kosmetycznym, choć ich olej używany jest do produkcji niektórych likierów czy esencji zapachowych. Dużo powszechniejsza jest odmiana słodka. Z migdałów robi się między innymi marcepan, ale także dodaje do czekolad, ciast czy nugatu. Wśród osób uczulonych na orzeszki ziemne popularne jest także masło migdałowe, będące substytutem masła orzechowego. Migdały mają wysoką zawartość wapnia – budulca kości i zębów. Migdały są również zalecane w diecie DASH (Dietary Approaches to Stop Hypertension) czyli diecie w leczeniu i zapobieganiu nadciśnieniu, rekomendowanej przez amerykański Narodowy Instytutu Serca, Płuc i Układu Krwiotwórczego (National Institutes of Health and the American Heart Association). Gorzkie migdały z kolei zawierają amigdalinę – związek organiczny, któremu przypisuje się działanie antyrakowe.

Nerkowce zwane też orzechami nanerczowymi lub orzechami cashew to bliski krewniak mango. Nerkowiec to tylko fragment dwuczęściowego owocu, otoczony tzw. jabłkiem nanerczowym (jabłkiem cashew). W przeciwieństwie do innych orzechów rosnących na drzewach, nerkowce zawierają do 10% skrobi, dzięki czemu znacznie lepiej nadają się do zagęszczania posiłków takich jak zupy czy desery na bazie mleka. Jest to też bogate źródło węglowodanów i białka, a także takich pierwiastków jak magnez, mangan i fosfor. Skorupka orzechów cashew jest toksyczna, a jej żrący sok może powodować oparzenia skóry. Z tego powodu orzechy te sprzedaje się już pozbawione łupin. Robiony z nich olej jest jednak świetnym impregnatem i ma działanie antyseptyczne. Podobnie jak inne orzechy, nerkowce również mogą powodować alergie skutkujące nawet śmiercią. Nie są one polecane także osobom cierpiącym na kamienie nerkowe.

Orzeszkami niesłusznie nazywa się też nasiona pinii. Orzeszki piniowe rosną w szyszkach sosny nad Morzem Śródziemnym. Ich walory smakowe i zdrowotne znali już starożytni, zakładając na wybrzeżach lasy piniowe. Są one nieodłącznym elementem sosu pesto, sałatek, a także bliskowschodnich potraw takich jak bakława czy samosa. Z orzeszków piniowych robi się także popularną w południowowschodniej części USA kawę zwaną piñón. Orzeszki, nadające się do spożycia dopiero po obraniu z łusek, mają charakterystyczny, aromatyczny leśny zapach. Zawierają dużo białka i magnezu oraz cynku, przez co uważane są za afrodyzjak. Warto wiedzieć, że orzeszki piniowe mogą powodować zaburzenia smaku i gorzkie, metaliczne uczucie w ustach, zwane „sosnowymi ustami” lub „zespołem orzeszków piniowych”, trwające do dwóch tygodni po zjedzeniu nasion.

Ze względu na wysoką zawartość tłuszczów, z wielu gatunków orzechów tłoczy się olej. Najpopularniejsze z nich to olej arachidowy, olej z orzechów włoskich i olej piniowy.

zdj. Wikipedia