Osoby niepełnosprawne w Polce wciąż napotykają wiele barier, zarówno architektonicznych jak i społecznych. Są one przeszkodą dla normalnego funkcjonowania. Osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich wciąż spotykają w Polskich miastach wiele trudności.

Bariery architektoniczne

Najczęściej spotykanymi barierami architektonicznymi dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich są:

  • nierówne powierzchnie ulic, chodników i bruku,
  • zbyt wąskie drzwi, przejścia i korytarze,
  • różnice poziomów, czyli wszystkie stopnie i schody,
  • wysokie progi,
  • nieobecność lub niedostosowanie wind,
  • zbyt mała powierzchnia pomieszczeń sanitarno-higienicznych.

Na szczęście dostosowanie przestrzeni wspólnej do potrzeb osób niepełnosprawnych stanowi coraz ważniejszy zakres działań władz samorządowych. Niepełnosprawni powinni mieć taki sam dostęp do życia codziennego jak osoby w pełni sprawne. Niedostosowanie się do tych wymogów, szczególnie przez obiekty użyteczności publicznej, jak na przykład urzędy, może stanowić dyskryminację.

Architektura przestrzeni publicznej i budynków mieszkalnych powinna w jak największym stopniu odpowiadać na potrzeby osób niepełnosprawnych, szczególnie poruszających się na wózkach inwalidzkich. W prawie są obecnie przepisy, które muszą spełniać nowo budowane obiekty pod kątem dostępności. Najlepszym możliwym rozwiązaniem jest konsultowanie projektów ze środowiskami działającymi na rzecz niepełnosprawnych. W ten sposób ma się pewność, że zastosowane rozwiązanie rzeczywiście będą służyć swoim celom.

Dużym problemem jest jednak dostosowanie obiektów już istniejących.

Środki transportu

Innym ważnym aspektem łatwości poruszania się w Polskich miastach jest dostosowanie środków transportu. Niestety bardzo często są one projektowane dla kierujących i pasażerów, którzy są osobami sprawnymi. Konieczne jest dostosowanie nie tylko samych pojazdów, ale również infrastruktury drogowej – przystanków i przejść podziemnych i naziemnych, wysokich krawężników. Możliwość przemieszczania się pozwala na integrację osób niepełnosprawnych ze społeczeństwem. Umożliwia im branie udziału w różnorodnych aktywnościach oraz podjęcie pracy. Obecnie głównym udogodnieniem jest stosowanie autobusów i tramwajów niskopodłogowych, które wyposażone są rampę ułatwiającą wsiadanie, jak również posiadają wydzieloną przestrzeń, dostosowaną dla wózków inwalidzkich wraz z przyciskami na odpowiedniej wysokości. Jeśli jednak obszary przystanków pozostaną niedostosowane, odpowiednie pojazdy okażą się niewystarczające.

Bariery społeczne

Bariery społeczne są ściśle związane ze stosunkiem do osób niepełnosprawnych. Dużą rolę w tym temacie odgrywają stereotypy. Wciąż można spotkać się z postrzeganiem takich osób jako niezaradnych życiowo lub mniej produktywnych. Tymczasem, tak samo jak osoby sprawne, czasami po prostu potrzebują pomocy.